Tag Archief: Mama

Toen ons leven ineens op zijn kop stond.

IMG_5365

Voor de zoveelste keer naar de operatiekamer

N.B. Excuus, het is een ontzettend lange post geworden, dus pak er maar een kop thee bij.

Ik werd met een onbestemd gevoel wakker. Zoals ik ongeveer een jaar geleden ook bijna dagelijks wakker werd. Gestrest en met een nare kriebel in mijn buik. Kon vannacht ook niet in slaap komen en vraag me nu af of het heeft te maken met een jaar geleden. Precies een jaar geleden, rond dit tijdstip van schrijven (8:50) wisten wij nog niet dat er iets zou gebeuren wat ons leven compleet zou veranderen. Waar me maar mee moesten dealen. Voor de rest van ons leven. En ik kreeg de behoefte om het met jullie te delen. Hoe wij het afgelopen jaar door zijn gekomen. Misschien niet per definitie de meest blije Leesjeblij, maar wel met een happy end.

Want het was eigenlijk een routineklus. ‘s Ochtends een nuchter kindje brengen, amandelen eruit, goed drinken en ijsjes eten en naar huis. En zo ging het ook. De minidraak banjerde lekker door de gangen van het ziekenhuis, speelde in de speelkamer en at lekker roomijsjes (de waterijsjes waren geen blik waardig, heeft ie denk ik van z’n moeder). Thuis nog een paar dagen binnen blijven en dan weer verder met ons normale leventje. Maar dat paar dagen binnen zitten was niet thuis. Diezelfde middag stroomde het bloed uit zijn neus alsof de operatie net was voldaan. Maar dat kon gebeuren. De twijfel sloeg toe toen het later op de middag erger ging stromen en het niet op leek te houden. Na een belletje met de arts mochten we weer een ritje naar het ziekenhuis maken om daar te horen dat het draakje voor de zekerheid een nachtje moest blijven. Alles zou vast wel goed komen, maar omdat nabloedingen eigenlijk nooit voorkwamen bij neusamandelen was dit toch even fijner. Dikke prima. Eventjes nachtje logeren en weer naar huis.

Het bloeden wilde maar niet stoppen

Maar dit nachtje logeren werd een nachtje onrustig slapen omdat die avond die kleine toch nog onder het mes moest. Het bloeden wilde maar niet stoppen. De volgende ochtend was alles weer rustig en werden we weer netjes naar huis gestuurd. En het leek perfect te gaan. Totdat de minidraak weer wakker werd en het bed onder de bloedvlekken zat. H (meer…)

Gratitude Journal #6

Gratitude Journal 6Er kwamen ineens weer nachtelijke gesprekken langs, in Huize Leesjeblij. Lange gesprekken over soms zware onderwerpen. Met hier en daar een traantje. Maar dat mag de pret van het leven niet drukken. De zonnestraaltjes mogen weer hun werk doen. Nieuwe Thankyou notes voor het universum, vers van de pers!

Zwaaiende kindjes. Ik zat te schrijven in de Coffee Company en had uitzicht op de Groningse Oosterstraat. Daar liep een man met zijn zoon/neefje/oppaskind op zijn schouders. Papa/oom/oppas liep druk te babbelen, terwijl het goedlachse blonde jongetje bij de Coffee Company naar binnen keek en mij zag zitten. Er vormde zich een grote glimlach (meer…)

Hoe een dansje in de keuken mijn dag maakte

Dans!Het was druk in huize Leesjeblij. Hield de minidraak eindelijk zijn eten weer binnen, was het deze keer de man des huizes die amper een beschuitje met jam in zijn maag kon houden. En dan merk je hoe druk het eigenlijk is in je eentje. De minidraak die heftig protesteert tegen alles wat ik van hem wil met daarbij de afwas, koken, de vuilnis die weggebracht moest worden, stofzuigen, kortom het huishouden met een jengelend draakje aan je been. Dus ja, ik was moe. En ja, ik vond dat ik mezelf eigenlijk niet mocht aanstellen, want over een paar dagen stond papa draak weer paraat om bij te springen. Dikke vette shout out to the single momma’s and poppa’s out there! Jullie zijn te gek. Ik word al moe als ik weer aan de afgelopen dagen denk. (meer…)

Gratitude Journal #2 + Winnaar ‘Versjes van Lars’

dayHet is alweer eventjes geleden dat ik mijn dankbaarheid toonde en ik liep alweer teveel te vloeken over hoe moe ik wel niet was van de gebroken nachten door een draakje met heftige griep en hoestbuien. Dat ik al 3 dagen binnen zat en de buitenlucht niet kon opsnuiven. ‘Ooooh fuck my life, allemachtigwateenkutzooi’ smeet ik regelmatig de atmosfeer in. Klaagmomenten zat, lekker gal lopen spuien en jetzt mag ik weer eventjes met de voetjes op de grond en blij zijn met een aantal dingen. Namelijk: (meer…)