Tag Archief: Leedvermaak

Daaag Marit!

foto (3)Het mocht wel weer eens tijd zijn voor een beetje leedvermaak. De blunders zijn de wereld nog niet uit, dus daar mag best om gelachen worden. Hij is kersvers, over de kermis en een “bekende” tegenkomen. Klaar voor de start, AF!

Het was feest in ons Roner dorpje, Rodermarkt (yep, got that right, ik ben een echt dorpsmeisje) en daar kon de kermis natuurlijk niet aan ontbreken. Stond ik niet bij de botsauto’s dan zat ik wel met mijn vriendinnetjes stoer te doen in één of andere snelle attractie of troggelden we de kermismannen gratis muntjes af om nog maar weer een keer stoer te doen in die ene snelle attractie. Zo ging dat, ergens in de jaren negentig, toen ik een jaartje of 14 was. Dolle pret was het jongens. Maar het kermisleven van een 14 jarige gaat natuurlijk niet alleen over suikerspinnen en kermisattractieritjes. Want terwijl ik met een groepje vrienden uit (meer…)

Een trip down de McDonald’s hamburgers bakken lane

Waarschijnlijk stond ik met deze zelfde pruillip een paar jaar later in de keuken van McDonald's

Waarschijnlijk stond ik met deze zelfde pruillip een paar jaar later in de keuken van McDonald’s

Jullie moeten op voorhand even weten dat ik vroeger niet zo graag meedeed met de meute. Ik stond liever niet in de spotlights (al liep ik op de camping wel langs de tenten ‘Wat een plaaaatje, hè?’ te roepen), praatte niet graag met vreemden (of eigenlijk wie dan ook), haatte wedstrijdjes en zat gewoon liever met mijn neus in mijn net geleende boeken van de bieb. Beetje een beeld geschetst van hoe ik als klein meisje was? Goed, laten we dan over gaan naar een spik splinternieuwe ‘No Shame In My Game’.

Ik was het gelukkige meisje dat haar verjaarspartijtje mocht vieren in de Groningse McDonald’s. Een trap naar beneden, links achterin de hoek (meer…)

Een ei hoort erbij

388a5c42fa7f86dfe1449b6618a83747Het is dus wel duidelijk dat ik niet zo goed ben in het vinden van dingen. Ook al staan ze voor mijn neus. Centrale Stations enzo, dat soort dingen. Maar met kleinere objecten is dit ook heel prima te doen voor mij. En yep, we hebben weer een nieuwe ‘No Shame in My Game’. Paas editie dit keer!

Het was Pasen. Al een heleboel jaren terug. Mijn opa en oma zorgden er elk jaar voor dat de paaseitjes geverfd en verstopt waren en buiten konden we Oud Hollandsch Neut’n schiet’n. Maar eerst, eitjes zoeken.Ik was nog een klein meisje, dit weet ik, want ik moest de laag verstopte eitjes zoeken. De grotere neven en nichten mochten al bovenop kasten en planken kijken. Ik hield me rustig bezig met het zoeken tussen de plantjes, onder tafels en op de vensterbank. Veel hoger dan dat kon ik volgens mij ook niet. (meer…)

Speurtocht door Brussel

Oké, de Eiffeltoren moet je even aanzien voor het Brusselse landschap

Oké, de Eiffeltoren moet je even aanzien voor het Brusselse landschap

Tom a.k.a. de papadraak in huize Leesjeblij en ik gaan al heel lang mee. Wij begonnen in het Nokia 3310 tijdperk waarin we de weg moesten vinden op een papieren kaart in plaats van te luisteren naar de monotone stem op onze smartphones. Wat vaak resulteerde in goed de weg kunnen vinden (want het schijnt dat ik er een aardige ster in was, kaartlezen), maar soms ook tot de nodige blunders. Hatsaaa, ultiem voer voor een nieuwe No shame in my game!

Traditie
We maakten er een traditie van. Elk jaar dat we weer eentje extra samen waren vierden we met een weekendje weg in een leuke stad. Het tienjarig jubileum werd oh zo ontzettend romantisch gevierd in Parijs. De keren daarvoor verschilden (meer…)

Waarom ik mijn gedachten niet blindelings vertrouw

foto (3)We kennen ze allemaal. Die momenten dat we er iets uit flappen voordat we er erg in hebben. Met het schaamrood op je kaken probeer je er nog alles aan te doen om de situatie draaglijker te maken, maar het kwaad is al geschied. Je hebt domme dingen gezegd en die blijven voor altijd in de lucht hangen. Maar vooral in jouw gedachten!

Jullie zijn daar natuurlijk niet alleen in. Ik praat genoeg vóórdat ik nadenk. Want, the insiders know, ik praat veel. En soms ook best snel. En wie snel praat gaat zijn eigen gedachtes wel eens voorbij. Dus er zijn een boel momenten die ik graag terug zou nemen zodat ik niet meer met een ‘cringing’ gevoel op de bank zit als het moment weer door mijn gedachten schiet. Aan de andere kant is het maar beter dat ik ze niet vergeet, want er is weer een nieuwe ‘no shame in my game’ online. Speciaal voor jullie die ene keer dat ik domme dingen tegen een blinde collega zei. (meer…)