About

AishaWie is Leesjeblij.nl
Aïsha, niet meer twintig, uit Groningen, mama van een hartendief, voorstander van een heleboel vrolijkheid in haar leven.

Wat moet ik van dit punt en-elletje verwachten?
Zoals het punt en-elletje zelf al zegt; Lees Je Blij. Een klein stukje op het wereld wijde web waar vrolijkheid de scepter zwaait. Een blog van mij voor jou. Om de boel wat op te vrolijken. Verwacht geen literaire hoogstandjes, maar wel persoonlijke verhalen voor uw eigen leedvermaak (want ja, geen beter vermaak dan leedvermaak, right?), hier en daar een blijmakend filmpje, een beetje muziek, misschien een inspirerend stukje hersenspinsel, af en toe een blijmakers tipje en nog veel meer gezelligs. Blijheid kent geen grenzen, dus wie weet wat je hier tegenkomt! Heb je een takkedag? Nou, dan kom je lekker hier even uitgrienen. Of trof je per ongeluk je schoonmoeder/vader naakt in de badkamer? No worries, mijn leven zit ook vol schaamte en ik deel het met jou. Zodat jij je naakte schoonmoeder/vader een plekje kunt geven. Uiteraard wil ik mij niet uitgeven als Neerlands ambassadrice der vrolijkheid, maar ik zou wel graag een bijdrage leveren aan jouw glimlach van vandaag.

Waarom Leesjeblij.nl?
Want in de zomer van 2014 stond ik kokhalzend en hyperventilerend boven mijn gootsteen te janken (écht jank-en) dat ik niet meer naar mijn werk durfde, werd er hemofilie geconstateerd bij onze zoon en waren er veel te veel mensen in onze omgeving overvallen door ziekte en sommigen hadden die strijd ook verloren. Het was teveel. Veel te veel. Ik liep dus als een zombie door mijn huis en kon niet meer fatsoenlijk functioneren. Zelfs mijn 1,5 jarige zoon kon mij niet opbeuren. En allejezus, wat een kutleven had ik! Alles wat ooit stabiel was stond tegelijkertijd op losse poten te wankelen als een pasgeboren giraffe en ik wist niet meer wat ik moest. Van mijn relatie tot mijn baan. Chaos in mijn hoofd. Totdat ik mij bedacht dat je leven zo kut is als je het zelf maakt! Ja, je baan is klote, neem dan afscheid. Check! Ja, je zit in een enorme put, werk eraan om daar uit te komen. Working on it! En jazeker, het is zwaar dat je zoon een aandoening heeft, leer ermee leven, want het gaat niet weg. Ook daar wordt aan gewerkt! Dus, halve check.

Stukje bij beetje vond ik mijn oude ik weer wat terug en zocht ik energie in dingen die mij blij maakten. Waar ík behoefte aan had. Niet wat anderen van me wilden, maar wat ík wilde. En nog steeds werk ik aan het blij maken van mijzelf en zoek ik naar het geluk in de kleine dingetjes. Want als het even zoek is in het grote, dan zoek je het toch in het kleine?

Dat gezegd hebbende dacht ik direct aan mijn geweldige medemensjes. Want waarom bij mezelf stoppen als ik een ander ook vrolijk kan maken? Ik besloot het eens niet alleen bij woorden te houden (of ja, eigenlijk toch wel. Snap je, haha, vet goeie dubbeldinges!), maar eens het woord bij de daad te voegen. I’m paying it forward. Aan jullie!  Dus wees welkom, en Leesjeblij.

Love, peace and lemon meringue pie!

 

Reactie (1)

  1. Pianoe

    ❤️

    Reageren

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


zeven − 3 =

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>